Bu sabaha karsi NBA Finallerinin ilk macinda yeni bir Willis Reed efsanesi dogdu desek abarti olmaz sanirim. Hatirlayamayanlar icin, Willis Reed 1970 NBA Finalleri 7. macina yuruyemeyecek halde cikip sahada sadece 2 dakika kalmis, bu 2 dakika icinde New York Knicks'in ilk 4 sayisini atmis ve oyundan cikarken unlu Madison Square Garden'a yaydigi sinerji macin sonuna kadar devam etmis ve takim arkadasi Walt "Clyde" Frazier'in 36 sayisiyla New York Knicks takimi tarihindeki ilk sampiyonluguna uzanmisti.
Iste Paul Pierce da, Celtics'in 2008 NBA finallerinin ilk macinda Los Angeles Lakers'a karsi elde ettigi zaferde Boston Garden'da ayni etkiyi yaratti. Ilk yariyi sadece 3 sayiyla kapatan kaptan, ikinci yarinin ilk 45 saniyesinde 6 sayi uretip devreyi 5 sayi geride kapatan Celtics'e gereken ivmeyi kazandirirken ceyregin bitmesine 6:49 kala kendi pota altindaki bir pozisyonda sakatlaninca hem televizyon basindaki bizlere, hem Garden'i dolduran 18,000'in uzerindeki Celtics taraftarina, hatta Lakers'li oyunculara bile -Kobe'nin bench'te otururken "Pierce ne durumda" diye sormasi gibi - buyuk korku yasattiktan ve soyunma odasina 3 kisinin yardimiyla tasindiktan yaklasik 2 dakika sonra, ceyregin bitimine 5:05 kala geri donup oyuna girmesi ve ard arda 2 ucluk bulup momentumu tamamen Celtics'e cevirip salonu dolduran taraftarlarini cilgina cevirmesi son yillarda izledigimiz siradan NBA Finallerinden sonra gercekten ilac gibi geldi. Macin sonucu ne mi oldu? Celtics Kobe'yi 9/26 sut isabetinde tutmayi basararak 98-88 aldi.
Bu dramanin 7. maca kadar surmesi, Pierce'i, Garnett'i, Kobe'yi, Gasol'u, Allen'i bir 6 mac daha bu sekilde mucadele ederken gormek dilegiyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder